Bardzo osobisty wpis o tym, jak kończą ludzie pozbawieni zasad…

Czyli o nadkwasocie i rozczulaniu się nad sobą




Wczoraj przeżyłem horror. W środku nocy, z bólu jaki niespodziewanie mnie dopadł, nie mogąc zasnąć, najpierw eksplorowałem niebo nad Londynem, potem kiedy ból przybrał na sile, nauczyłem się chodzić po ścianach.
Z godziny na godzinę było coraz gorzej. Klata paliła jakbym się nażarł gorącego asfaltu, do tego doszedł ból pleców. W takich chwilach przeciętny facet nerwowo szuka świętych obrazków z Jezusem, a kiedy znajdzie, siada na łóżku i czeka na światło w tunelu.


Ja jednak postanowiłem się nie poddawać. Do tej pory choroby szczęśliwie mnie omijały, ale tym razem, ale dobra passa minęła.
Dotychczas zdrowy, nie zaprzątałem sobie umysłu chorobami, stąd moja wiedza na ich temat jest taka sama, jak wiedza na temat rozmnażaniu się dafni.
Sięgnąłem do Google, gdzie możliwie najdokładniej opisałem objawy, a kiedy wyskoczyły mi wyniki, ogień w mojej klacie płonął jakby mocniej.
Nie wgłębiając się w szczegóły, ze strony na stronę, moja choroba ewoluowała. Miałem raka trzustki, żołądka, stan przedzawałowy, wrzody dwunastnicy, oraz zapalenia macicy....
Żeby do reszty nie oszaleć, postanowiłem skorzystać z usług profesjonalistów i udać się do szpitala, żeby pozbyć się złudzeń, i mieć czas na uporządkowanie spraw doczesnych.
Z braku samochodu, do szpitala udałem się rowerem w czasie ulewnego deszczu, co chwilę wypluwając wodę i modląc się, żeby zdążyć przed śmiercią, której zimny, trupi oddech czułem na plecach. 


Na szczęście miałem szybszy rower i skończyło się na strachu.
Po dwudziestu minutach ostrego pedałowania, ociekający wodą, z siwą brodą zmierzwioną deszczem i wiatrem, jak Posejdon, z pompką w dłoni zamiast trójzębu, stanąłem w drzwiach recepcji szpitala.
Lekko słaniając się z wyczerpania podszedłem do biurka recepcji gdzie siedziała kobieta o urodzie Halle Berry.
Po dokonaniu formalności i pobraniu numerka, usiadłem, czekając na swoją kolej. Ból w ogóle nie ustępował. Nie poddał się Syndromowi Białego Fartucha jak bóle zębów, które w magiczny sposób błyskawicznie ustępowały w poczekalni u dentysty. Ten był uparty i niewzruszony, a otoczenie szpitala i jego atmosfera nie robiły na nim żadnego wrażenia.


W trakcie oczekiwania na swoją kolej, moje myśli krążyły wokół życiowego résumé.
Dopiero teraz zrozumiałem, ile czasu zmarnowałem na bezsensowne szydzenie z ekologów, homoseksualistów i religii, zamiast zająć się gaszeniem mnichów w Tybecie, ratowaniem rzadkich gatunków żółwi,  czy zabijaniem wielorybników…


Po niecałym kwadransie babrania się i onanizowania życiowymi błędami, z zamyślenia wyrwał mnie przesympatyczny, biały lekarz o skąpym imieniu Matt.
Po wymienieniu paru zdawkowych pozdrowień w rodzaju how you doin’ itp., z uprzejmości zapytał skąd jestem, i to był błąd.
Powiedziałem że jestem Polakiem, a mogłem udawać Luksemburczyka albo Maltańczyka.
W związku z tym,  zamiast dowiedzieć się o tym, co mi jest, co mi grozi, i ile życia mi zostało, dowiedziałem się, że żubrówka jest zajebista, polskie laskie też, i że Matt był kiedyś w Krakowie.
Po grze wstępnej, przeszliśmy w końcu do badań właściwych.
Badań wszystkiego, za wyjątkiem poniżających badań odchodów.
W tym celu, udawaliśmy się do różnych gabinetów, w których stały stosowne urządzenia. W trakcie przygotowań do badania EKG, Matt z uśmiechem paskudnie ogolił mi fragmenty klaty metodą losową, i teraz kiedy patrzę na siebie w łazience, przypominam hienę po walce z pawianami, w dodatku chorą na paskudną odmianę łysienia plackowatego. Bleh...


Rekompensatą za to upodlenie było stwierdzenie, że serce mam w bardzo dobrym stanie.
Po wykonaniu wszystkich badań i sprawdzeniu wyników, Matt postawił stwierdził, że to na co choruję, to reflux, czyli mówiąc prościej, nadprodukcja kwasów z powodu niedyspozycji jakiegoś zwieracza w przełyku. Nigdy nie uprawiałem seksu oralnego z mężczyzną, więc nie miałem pojęcia, jak doszło do uszkodzenia tego zwieracza...


Matt uspokoił mnie jednak mówiąc, że to bardzo popularne schorzenie i że cmentarze aż pękają od nie leczonych na reflux, i nawet on na to choruje.
Następnie zalecił zmienić dietę. Inaczej mówiąc mam unikać:

Świeżych owoców – dam radę
Napojów gazowanych – luzik
Kawy – takiego wała


Papierosów – po moim trupie
Słodycze – jakoś spróbuję
Ostre przyprawy – to wolę umrzeć..


Pomidory, boczek, cebula – bez sensu takie życie…
Ze szpitala wyszedłem z mieszanymi uczuciami,
Perspektywa porannego picia wywaru z siemienia przypominający japońskie praktyki seksualne typu Bukkake,  


oraz maczanie sucharków w mineralce zamiast rozkoszować się ukochanym, palącym w ryja bograczem, bądź pieprzną zapiekanką z ziemniaków i boczku powoduje, że chyba gotów jestem podjąć ryzyko, i poświęcić długość życia za cenę jego jakości.





4 komentarze:

  1. kurcze, a ja obstawiałam zapalenie macicy jednak ... :)))))))))
    nie narzekaj, siemię nie jest złe... ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Złe nie jest. Jest tylko obrzydliwe... :)

      Usuń
  2. znam ten ból
    "w życiu nie poszedłbym do... szpitala"
    ale u doktora bylem..rok temu, chyba u tego samego bo dal mi takie same rady(menu) i dodatkowo kazał się ruszać- cokolwiek to znaczy!?
    zapisał mi tabletki
    miałem już kiedyś tabletki na "niepalenie" - po kilku tygodniach przy kolejnej wizycie pielęgniarka zaproponowała mi, żebym przestał palić i wtedy tabletki zadziałają - chyba odwrotnie - odpowiedziałem
    mówiłem kiedyś, ze w Anglii wszystko jest odwrotnie ale bez przesady!
    wracając
    poszedłem na pewne ustępstwa, zawarłem consensus sam ze sobą
    biorę tabletki
    resztę zaleceń zostawiłem na potem...
    po roku mam cukier w normie, zero cholesterolu i ciśnienie jak u nastolatka który nie interesuje sie seksem
    czyli
    medycyna czyni cuda!
    powodzenia
    autor65

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Czuję się pokrzepiony i wróciłeś mi wiarę w medycynę.
      Mam nadzieję, że życie bez słodyczy i papierosów nie stanie się gorzkie na tyle, żeby trzymać pod poduszką ampułkę z cyjankiem potasu na wypadek, gdyby życie zmieniło się w wegetację...
      Dziękuję i pozdrawiam :)

      Usuń

Żeby Polska była Polską, czyli mój urlop w Kraju...

Wygłodniały Ojczyzny nie wyobrażam sobie innego miejsca na urlop niż Polskę, a prażenie się na piasku pod palmami uważam za jedno z naj...

Najchętniej czytane